Ne yazık ki Fon Vurgunu Krizi ülke gündemini işgal etmeye devam ediyor. Kaldı ki, bu denli büyük montanlı bir olayın gündem olmaması zaten mümkün değildi…

Okuyucularımdan/etraftan ve hatta bazı eş-dost ve arkadaştan bu konuda neden yazı yazmadığım soruluyor.

Öncelikle bunu yanıtlayayım:
Ülkede tarafgirlik öyle bir keskinleşmiş ve öyle köşeli bir hale gelmiş ki, bu konuda yazacaklarım ne kadar samimi düşüncelerimi dile getirecek bile olsa; mutlaka taraflardan birisi hatta her iki taraf birden zemmedecek ve memnun olmayacaktır.
Çünkü “kimden yanasın/tarafın neresi” yaklaşımı bizi öyle bir esir almış ki; söylenen sözün/yapılan tespitin/dile getirilen ikazın hakikat olup olmamasının bir önemi yok!

Ben, bu yazımda Fon Vurgunu Krizinin iki tarz-ı siyasette/iki farklı yaşam tarzında ortaya çıkarttığı bakış açısı ve değerlendirmelere dair kendi değerlendirmemi paylaşmak istiyorum.

Nedir?
Birincisi;
Seküler yaşam tarzı ve seküler siyasi muhalefette gördüğüm “…bir de başörtülü/Muhafazakar/İslamcı olacaklar; bu mu sizin Müslümanlığınız” şeklinde tezahür eden ve “Din/İslam/İslamik görüntü” çerçevesinde oluşan eleştirel yorumlar…

İkincisi;
Bazı İslamcı yazar-yorumcu ve muhafazakar yaşam tarzını benimseyenlerde gördüğüm ve duyduğum “…Bu fon rezaletinden en büyük zararı gören, iktidar filan değildir. En büyük zararı gören, İslâm’dır. İslâm’ın adı, İslâm’ın izzeti, İslâm’ın haysiyeti yaralanmıştır. Çünkü emanetin bekçisi olması gerekenler, emanetin gaspçısı olmaya kalkışmışlardır…(Yeni Şafak yazarı Yusuf Kaplan)” gibi dışa vuran yaklaşımlar…

Öncelikle şunu belirteyim:
Arkadaşlar!
Vurgun vurgundur, dolandırıcılık ise dolandırıcılıktır!
Vurgunculuk ve dolandırıcılığın dini/imanı, sekülerizmi/elitizmi olmayacağı gibi; vurguncu ve dolandırıcının da muhafazakarı/seküleri, sağcısı/solcusu olmaz ve failin ideolojisi, suçun ağırlığını ne azaltır ne de artırır!
Bu böyle biline…

Şimdi asıl vurgulamak istediğim kısma gelelim:
Muhalif siyaset ve seküler yaşam tarzını benimseyenlerle; Siyasal İslamcı ideoloji ve muhafazakar yaşam tarzını benimseyenlerin Fon Vurgunu Krizine “İslam/Din” veya “Müslüman/Müslümanlık” üzerinden tanımlama yapmasına/yorum getirmesine ve izaha kalkmasına asla katılmıyorum.
Bu perspektiften hareketle; gördüğüm kadarıyla her iki kesim de bir alacakaranlık kuşağı yaşıyor.
Her iki kesim de, gündüz sokakta kaybettikleri bir malı, gece ve evde aramaya çalışma beyhudeliği içinde…

Arkadaşlar!
İslam bir dindir ve Allah’ın dinidir.
İslamcılık ise bir ideolojidir ve beşerin oluşturduğu bir siyasettir.
İslam, “vurgunculuk/dolandırıcılık” gibi gayrı meşru konularda hükmü son derece aşikar ve yoruma gerek kalmayacak ölçüde açık bir vahyi/İlahi müessesedir ve şiddetle men eder!
Bugüne kadar yaşanan ve bugün de gündemimize oturan “Vurgunculuk/Dolandırıcılık” gibi gayrı meşru iş ve işlemlerin öznesi ise insandır ve İslam’la bir alakası yoktur!

Daha açık bir misal verecek olursak:
İslam’ı gökyüzü, dolandırıcılık eylemini de düşen bir uçak olarak tasavvur edersek; pilotun sarhoşluğundan mütevellit düşen bir uçağın faturasını gökyüzüne kesebilir miyiz veya “gökyüzü masumdur/sarhoş pilot yüzünden gökyüzüne zarar görmüştür” diye durumdan vazife çıkartan kerameti kendinden menkul konuşmanın bir esprisi olur mu?

Bu noktadan ve “dinin sahibi Allah’tır” vahyi/İlahi realitesinden hareketle;
Fon Vurgunu Krizinin öznesi İslam değildir; sadece ve sadece insandır.
Kimse, İslam’la İslamcılığı özdeştirmeye ve Fon vurgunu faillerini bu özdeşlik üzerinden tanımlamaya kalkmasın!
Çünkü İslam, hâlâ Allah’ın dinidir/ hâlâ ve daima “adaleti/iyiliği emredip hırsızlığı/azgınlığı ve kötülüğü men eden” ve kul hakkını içeren bu ve benzeri konularda zerre tavizi olmayan İlahi bir nizamdır.
Kimse, İslamcı ideolojiye mensup olduğu için Fon Vurgununa eleştiri getirip ve haklı olarak faillerini yerin dibine sokarken; “En büyük zararı gören, İslâm’dır. İslâm’ın adı, İslâm’ın izzeti, İslâm’ın haysiyeti yaralanmıştır. Çünkü emanetin bekçisi olması gerekenler, emanetin gaspçısı olmaya kalkışmışlardır” gibi laflar ederek İslam bekçiliğine/dinin sahipliğine soyunmasın!
Çünkü beşer ve beşerî olanlar, ne İslam’ın bekçisi/emanetçisi olabilir; ne de beşerin/insanın haksız ve haram fiillerinden dolayı İslam’ın izzeti/haysiyeti/adı yaralanır!
Olsa olsa “…cılık” diyerek öne çıkarttıkları ideolojileri zedelenir, söylem-eylem tutarsızlıkları aşikârlaşır ve “hiçbir şey insan kadar yücelemez ve onun kadar alçalamaz” kaidesi, yine ve yeniden müseccel hale gelir.

Sonuç:
Fon Vurgunu Krizi su götürmez bir vurgun ve dolandırıcılıktır. Failleri, şuncu/buncu veya İslamcı/Seküler; fark etmeksizin insandır ve hem İslam’ın men ettiği hem de beşerî hukukun suç kabul ettiği gayrı meşru fiilleri irtikap eden herhangi bir ve sadece müptezel insanlardır!
Herkes fiilden faile gidebilir, eleştirebilir, zemmedebilir. Ki, bu yaklaşım olması gerekendir de…
Ama fiilden faile, failin ideolojisine ve failin ideolojisinden de İslam özdeşliği kurulmasına gidemez, gidilemez, gidilmemeli!
Hakeza, fail-fiil değerlendirmesini yaparken, failin ideolojisiyle özdeş veya benzeşik olanlar da kendisini, failin ideolojisine referans gösterilen İslam’ın sahibi gibi asla ve asla görmemeli. Hüsn-ü zan ve gerçekçi bir samimiyetle bile olsa…
İslam başka İslamcı başkadır. Vurguncu ise sadece insandır ve eylemleriyle sorumludur.
Demem o ki; ne kimse, azgın insanların azgın eylemleri nedeniyle İslam’a leke sürebilir; ne de kimse, kendini -iyi niyetle bile olsa- İslam’ın sahibi gibi görüp, insanların azgın eylemleri nedeniyle İslam’ın adına/izzetine/haysiyetine zarar geldiğini söyleyebilir!
Nokta…

Zümer Suresi/Ayet-3
Gözünüzü açıp kendinize gelin! Arı duru din yalnız ve yalnız Allah'ındır!
O'ndan başkasını veliler edinerek; "biz onlara, bizi Allah'a yaklaştırmaları dışında bir şey için kulluk etmiyoruz." diyenlere gelince; hiç kuşkusuz Allah onlar arasında, tartışıp durdukları konuyla ilgili hükmü verecektir. Şu bir gerçek ki; Allah, yalancı ve nankör kişiyi iyiye ve güzele kılavuzlamaz.


Bir sonraki Bir Portre yazımızda buluşmak ümidi ile Allah'a emanet olun sevgili okurlar.